Vijf redenen waarom ik CDA stem – 2: Zorg voor elkaar

Ik ben er rotsvast van overtuigd dat de samenleving beter af is, wanneer je, als je hulp nodig hebt, eerst bij je buurman, familie of vrienden aanklopt, voordat je je tot de overheid richt.

Als je hulp krijgt van de overheid, ervaar je dat als een recht. Krijg je hulp van een bekende, ben je gauw geneigd iets terug te doen voor die ander. Dat is niet alleen in veel gevallen goedkoper, maar ook veel beter voor de sociale samenhang in buurten en wijken. En dat laatste is hard nodig; mensen leven meer en meer langs elkaar heen.

Natuurlijk is er voor sommige hulp specialistische kennis nodig. Maar we zijn in Nederland doorgeslagen. Zo kan iemand die slecht ter been wordt maar al jaren zelf een schoonmaakster in dienst heeft, opeens gebruik maken van een door de overheid betaalde hulp in de huishouding. Als je gezond bent betaal je je eigen fiets, maar als je slecht ter been bent had je recht op een gloednieuwe scootmobiel. Sommige partijen spreken echter schande van een eigen bijdrage voor dergelijke voorzieningen.

De zorgkosten stijgen explosief. Het is onvermijdelijk vergoedingen te beperken; op zijn minst door te kijken of mensen niet zelf kunnen bijdragen of de zorgvraag zelf in eigen kring kunnen oplossen.
Zoals gezegd, niet alleen vanuit financiele noodzaak, maar ook vanuit sociale wenselijkheid.

Het is daarbij wel noodzakelijk dat de overheid organisaties, die hulp en/of zorg leveren aan mensen met een zwak sociaal netwerk, ondersteunt.

Veel partijen, vooral aan linker zijde, gaan volledig voorbij aan de sociale consequenties die kleven aan het volledig door de overheid aanbieden van zorg. Dat is kortzichtig, en al helemaal niet sociaal.

Roland Offereins © 2014