Iedereen doet mee

Vandaag spreek ik rond 18.15 uur mijn speech uit tijdens de algemene beschouwingen over de begroting voor 2010. Hierbij de tekst van mijn toespraak.

De begroting die voor ons ligt is de begroting van 2010 tot 2013. Maar eigenlijk gaat deze begroting niet verder dan volgend jaar. Het college heeft bezuinigingsvoorstellen gedaan voor een bedrag van 10 miljoen euro, maar nu al is bekend dat volgend jaar verdere ingrepen nodig zijn om schulden te voorkomen.

De gevolgen van de economische crisis zijn ernstig. Niet alleen voor  de inkomsten van de gemeente, maar natuurlijk ook voor de inkomsten van de mensen in de stad. Veel mensen zullen het noodgedwongen met minder moeten doen dan ze gewend waren.

Het is daarom een goede zaak dat het college niet kiest voor een belastingverhoging, waardoor de Amersfoorters het nog eens extra zwaar zouden krijgen, maar de oplossing zoekt in het beperken van de eigen uitgaven.

Het CDA is er klip en klaar over: geen hogere lasten voor de Amersfoorters. Nu niet en ook de volgende jaren niet.

Mensen in de stad hebben laten weten dat sommige van de bezuinigingen pijn doen. Toch is maar 1/3e van de voorstellen een echte bezuiniging. De rest komt vooral uit efficiënter werken. Maar daar kunnen we de volgende keer niet mee volstaan. Het beleid zèlf zal dan ter discussie moeten staan.

Het uitgangspunt is dan niet: hoe kunnen we nog zo veel mogelijk in stand houden, maar wat is nu ècht nodig in Amersfoort. Het CDA vindt dat overigens niet ongewenst. In tegendeel: Een volledige herbezinning van alle beleidsterreinen is juist goed.

Veel van ons beleid is nog gebaseerd op de stad die wij de afgelopen jaren waren: een groeistad die plannen maakte voor de ontwikkeling van Amersfoort. Maar onze stad is bijna uitgegroeid. Ons beleid moet daarom niet langer gericht zijn op groei, maar op beheer en behoud van onze stad. Onderhouden is goedkoper dan ontwikkelen. Amersfoort kan daarop flink besparen.

De crisis moeten we met z’n allen overwinnen. We kunnen niet onze adem inhouden tot de storm is gaan liggen. We moeten zelf aan de slag om de motor weer aan de praat te krijgen.

De beste manier om de crisis te lijf te gaan is hard werken. Werk is het antwoord. Daarom heeft het CDA vertrouwen in de toekomst. Want Amersfoort is vitaal. In onze stad zijn veel mensen die de handen uit de mouwen willen steken.

Zij zijn onze helden: de verpleger en vuilnisman, de caissière en de kapper, de lasser en de lerares, de dominee en directeur, de boer en de bloemist, de manager en de mantelzorger, de agent en de accountant, de verkoper en de vrijwilliger, de ober en de ondernemer;

Alle Amersfoorters die hun steentje bijdragen. Zij maken onze stad tot de mooiste van het land.

Die mensen mogen wij niet in de kou laten staan. Het is onze plicht om er alles aan te doen dat zij hun werk kunnen behouden. En ervoor te zorgen dat ze in een stad leven die goed onderhouden, en veilig is.

Daarom moeten wij nu investeren in de economie van Amersfoort. De bedrijven en winkels zijn de werkgevers en dus de motor van onze stad. Zij zorgen voor het werk, dat in deze tijd zo belangrijk is. We moeten werken aan een betere dienstverlening en een betere bereikbaarheid voor de bedrijven.

En daarom ook, mogen we niet bezuinigen op het onderhoud van de stad. Want wanneer het gras gemaaid is en het onkruid geschoffeld, wanneer de speelplekken schoon en goed onderhouden zijn, dan is het prettig wonen en spelen in de stad.

En om die reden moeten we ook zorgen voor een veilige stad. We moeten ervoor zorgen dat huis en auto gevrijwaard blijven van inbraak en dat mensen niet beroofd, bedreigd of geweld aangedaan worden. Zodat mensen zich niet terugtrekken in hun eigen omgeving, maar elkaar opzoeken en de stad levendiger en aantrekkelijker maken.

Want wanneer je stad schoon en veilig is, dan ben je eerder geneigd wat terug te doen. En juist mensen die dat doen hebben we harder nodig dan ooit. Mantelzorgers en vrijwilligers in onze stad doen ongelooflijk belangrijk werk. Het is fantastisch dat zoveel Amersfoorters omzien naar hun naasten.

Nu, op het moment dat als gevolg van de economische crisis de overheid vanwege geldgebrek minder vaak problemen in de stad kan oplossen, juist nu zijn mantelzorgers en vrijwilligers onmisbaar. Bezuinigen op organisaties die deze mensen ondersteunen heeft een averechts effect. De schade die daaruit volgt is veel groter dan wat een bezuiniging op korte termijn oplevert.

Ik noemde net zaken die wij als overheid kunnen en moeten doen.

Maar alleen kunnen wij het niet. We hebben de flexibiliteit van een ieder nodig om niet alleen maar vast te houden aan wat er was, maar ook open te staan voor het goeds dat een ander Amersfoort te bieden heeft. En we hebben de hulp nodig van alle inwoners in onze stad.

En daarom zeg ik tegen hen: wijs niet alleen naar een ander, maar doe zelf ook mee. Help mee bij de sportvereniging, kerk, of kaartclub. Ga eens op bezoek bij die eenzame weduwnaar verderop in de straat. Zorg dat je weet wat je kinderen doen en laat ze verantwoording afleggen voor hun gedrag. Help je oude buurvrouw een handje met de boodschappen.

Ga niet cynisch aan de kant staan roepen dat het allemaal steeds minder wordt. Stroop de mouwen op, zet de schouders eronder. Meedoen geeft veel meer voldoening.

Samen maken we een betere buurt, een warmere wijk en een sterkere stad.

Samen maken we Amersfoort.

Roland Offereins © 2014